วาฬแห่งทองก้า ภาค 2

วาฬแห่งทองก้า ภาค 2

เรื่องและภาพ: Nana Trongratanawong

เป็นเวลา 2 ปีเต็มแล้วค่ะ ที่โน้ตได้เดินทางไปว่ายน้ำกับวาฬหลังค่อมที่ประเทศทองก้ากับคุณโทนี่ วู คราวนั้นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เจอวาฬและเจอคุณโทนี่ ก่อนไปทริปคราวนั้น แอดมินมีนได้สั่งเสียว่าให้เราทักทายคุณวูว่า วูฮู้! โน้ตซึ่งเดินทางไปคนเดียวไม่เคยรู้จักเค้ามาก่อน ได้พูดคุยกันผ่านอีเมล์แค่ 2-3 ครั้ง มีความเกร็งอยู่ไม่น้อยที่ต้องสานฝันแอดมินมีนในการสร้างความประทับใจครั้งแรกแก่กันและกัน ถ้าใครไม่เคยเห็นโทนี่มาก่อนอาจจะไม่ทราบว่าเค้าเป็นคนเอเชียที่มีกล้าม ใช่ค่ะ เค้าดูแข็งแรงและน่าเกรงกลัวอยู่ไม่น้อย ลองนึกภาพตามนะคะ อาเฮียหน้าตาจริงจัง แสดงสีหน้าที่เรียบเฉย ไร้รอยยิ้ม และมีกล้าม (ดิจิทะเล: โปรดนึกภาพประกอบประมาณคุณสมบัติ เมทะนี) กำลังยืนมือมา shake hands กับเรา ตาเราก็จ้องไปยังมือที่ยืนมา ซึ่งมีผ้าพันจากการบาดเจ็บ ทันใดนั้นสมองเราประมวลผลด้วยความรวดเร็วว่า อย่าเสี่ยงอ้าปากเปล่งเสียงว่า วูฮู ออกไปเชียวนะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว! ตอนนี้ผ่านไป 2 ปีแล้ว โน้ตมั่นใจและขอยืนยันว่า โทนี่ชอบให้เราเรียกเค้าว่า วู้ฮู!!!!!!! ค่ะ 🙂

ก่อนอื่นต้องขอออกตัวเลยว่า ปีนี้โน้ตไม่มีภาพอัดแน่นเท่าสองปีก่อน ..ยื่นสงบนิ่งไว้อาลัย 3 วินาที! (แค่ 3 วินาทีเท่านั้นเพราะการได้ภาพน้อย ไม่ได้ทำให้ความสนุกน้อยลงเลย! 🙂 )

Perfect day on the island
   เกาะสวาทหาดสวรรค์    

จบทริปมาเราก็เพิ่งรู้ตัวว่า เฮ้ย! สองปีก่อนนั้นเราช่างโชคดี บุญพาวาสนาส่งได้เจอวาฬใหญ่ใจนิ่ง และชิวโคตร แถมเจอพฤติกรรมของวาฬในรูปแบบต่างๆ เกือบครบองค์ เช่น คู่แม่ลูก (mother and calf), แม่และลูกบวกวาฬหนุ่มที่หวังจะช่วงชิงคุณแม่เพื่อสืบพันธุ์ (mother, calf and escort), แก๊งค์วาฬหนุ่มที่ไล่ล่าแยกชิ่งสาวโสด (heat run), คู่รักจู๋จี๋ดูดดื่ม (courtship) จะขาดอยู่อย่างเดียวคือการได้ฟังเพลงสดของวาฬหนุ่ม (singer)

แต่เดี๋ยวก่อน! การที่ไม่ได้ภาพมาเยอะๆ ไม่ได้แปลว่าเราไม่ได้เจอวาฬเยอะนะ เมื่อพูดถึงเรื่องจำนวนวาฬ 2 ครั้งที่เจอ ถ้าจะให้เปรียบเทียบและฟันธงว่าปีไหนมีวาฬมากกว่ากัน คงจะเป็นไปไม่ได้ จะให้พูดมั่วๆ ก็คงไม่ดี เอาเป็นว่าสรุปง่ายๆ คือ จำนวนวาฬปีนี้มีไม่ใช่น้อย แต่วาฬส่วนใหญ่ที่เจอมักไม่มีกะจิตกะใจอยากเล่นกับเราเลย ส่วนใหญ่จะมีแต่วาฬว่ายเดี่ยวๆ ในช่วงโซนที่คลื่นสูงอย่างบ้าคลั่ง เรือโคลงเคลงแบบจะตกเก้าอี้ ทั้ง 2 ซีซั่น มันก็มีบางวันที่เงียบเหงาแบบตัวแห้งสนิท การได้เจอวาฬไม่ได้แปลว่าเราจะได้มีโอกาสลงน้ำกับวาฬ ถึงแม้ว่ามีจังหวะเหมาะที่สามารถโดดลงไปในน้ำ ก็ไม่ได้แปลว่าจะได้เห็นมันที่ใต้น้ำ และการที่ได้เห็นที่ใต้น้ำก็ไม่ได้แปลว่าจะถ่ายรูปได้


   เห็นหลังคาเล็กๆบนเกาะมั้ย นั่นกระท่อมโน้ตเอง    

  BABY  

ข้อสังเกตุอย่างนึงของปีนี้คือ จำนวนคู่วาฬแม่ลูกนั้นมีน้อยลงกว่าคราวที่แล้วที่เรามา ซึ่งไม่ใช่แค่เราที่คิดคนเดียว มิสเตอร์วูฮูก็ยืนยันกับเราว่าเมื่อดูจำนวนลูกวาฬที่เค้า ID ได้เทียบเดือนเดียวกันของทุกปี ปี 2011 และ 2012 มีเบบี๋ เยอะกว่าปีนี้ 2013 ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุนึงที่ทำให้โน้ตได้ภาพน้อยลง เพราะการเข้าหาวาฬแม่กับลูกนั้นมันง่ายที่สุด แต่สถานการณ์จะยากขึ้นมาทีเดียว เพียงแค่มีวาฬ escort เพิ่มมาตัวนึง เพราะวาฬตัวผู้นั้นพยายามจะกันเราให้ออกห่างจากศรีภรรยาในอนาคตของเค้า


   คุณแม่ร่อนโชว์ I’m like a bird…    

การเข้าหาวาฬในแต่ละพฤติกรรมนั้นจะแตกต่างกันออกไป สำหรับแม่และลูกวาฬนั้นต้องเป็นวิธีที่นุ่มนวลที่สุด ย่องลงน้ำให้เบาที่สุด ตีขาให้น้ำกระจายน้อยที่สุด และที่สำคัญมากคือเราต้องไม่ว่ายเข้าไปหาลูกวาฬ หรือว่ายตัดขวางระหว่างแม่และลูก โน้ตลองมานึกดูมันก็สมเหตุสมผลที่เราควรปฏิบัติตัว และให้ความเคารพวาฬแบบนั้น วาฬเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหมือนคนเรา ทุกครั้งที่ได้สบตากับวาฬโน้ตรู้สึกว่าเค้ามีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนมนุษย์เรานี่ล่ะ แม่คนไหนจะอยากให้คนแปลกหน้ามาใกล้ๆ ลูกเค้า แล้วยิ่งเป็นคุณแม่มือใหม่ด้วยนะ ยิ่งต้องระแวงใหญ่เลย

ลูกวาฬก็เหมือนเด็กนั่นแหละ มีทั้งกล้า ขี้เล่น ขี้สงสัย ขี้กลัว ช่างกังวล ติดแม่ เป็นต้น สิ่งที่เราควรทำคือรอ รอจนกว่าเค้าจะคุ้นกับเรา และรอให้ลูกวาฬเลือกที่จะว่ายเข้ามาหาเราเอง


   เบบี๋ว่ายเล่นแบบไม่กลัวแม่ดุ    

  HEAT RUN  

ปีนี้โน้ตเปิดฉากการปะทะกับวาฬด้วยการเจอวาฬ 5 ตัวมาร่วมวงว่ายวนในแก๊งค์ heat run ต้องขอบอกว่าอย่างมัน! เหมือนกับกระโดดลงไปดูการแข่ง F1 ภาคมหึมา ที่มีเชื้อเพลิงเป็นฮอร์โมนล้วนๆ!!! ในวง heat run นั้นจะประกอบไปด้วยวาฬสาวเพียงหนึ่งนาง นางเลยตกอยู่ในสถานการณ์สวยเลือกได้โดยปริยาย ฉะนั้นนางก็มักจะเล่นตัว และเป็นตัวคุมเกมกำหนดสปีด และทิศทางของหนุ่มๆ ที่กำลังหื่นได้ที่ให้ว่ายกันเร็วจี๋ตามกันเป็นขบวน
 
เช้านั้นเราห่อเหี่ยวกันมาตลอดช่วงเช้าเพราะไม่ได้เจอวาฬหลังค่อมเลย (ได้เจอแต่วาฬ pilot whales สองสามตัว กับ spinner dolphins อีกสี่ห้าตัว) พอได้เจอกับวาฬแก๊งค์นี้เราเลยตื่นเต้นกันมาก ประกอบกับมิสเตอร์วูฮูนั้นชอบ heat run เป็นชีวิตจิตใจ เฮียแกก็เลย build อารมณ์ชาวคณะกันอย่างหึกเหิม ในการตาม heat run เราอาจจะต้องขึ้นลงน้ำหลายรอบ พอไล่ตามฝูงไม่ทันก็ต้องรีบกลับขึ้นเรือใหม่ มิสเตอร์วูจะเน้นย้ำเรื่องการลงและขึ้นจากน้ำเสมอว่า ให้ลงและขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนเพนกวิน เพราะยิ่งเราเสียเวลามากเท่าไหร่ วาฬหื่นก็จะยิ่งหนีเราออกไปไกลมากขึ้นเท่านั้น

สำหรับโน้ต heat run นั้นสนุก แต่ยาก! ยากในที่นี้คือความยากที่จะเกาะกลุ่มไปกับคณะวาฬได้นานๆ ฉะนั้นการจะได้ภาพการแข่งขันครั้งนี้นั้นมันต้องอาศัยร่างกายที่พร้อมสำหรับการพุ่งทะยานตามหมู่คณะนี้ไปด้วยความเร็วสูงสปีดวาฬ

โน้ตโดดน้ำครั้งสองครั้งแรกเห็นประมาณเงาๆ วิ่งผ่าน ซึ่งไม่แปลกเพราะมันเร็วมากกก ครั้งที่สามไม่รู้คุณวูฮูนึกไง หันมาถามเราว่า มั่นใจที่จะลงไปก่อนมั้ย โน้ตพยักหน้าหงึกๆ จากนั้นก็มีเสียงกัปตันตะโกน “NOWWWW!” เราล่กมาก รีบพาตัวเองลงน้ำไปด้วยความเร็วสูง เมื่อเอาหน้าจุ่มน้ำมองตรงไปข้างหน้าเท่านั้น กรี้ดดดดด!!!! วาฬ 5 ตัวกำลังพุ่งมา โน้ตสูดหายใจเฮือกใหญ่เพื่อจะดำลงไป ทันใดนั้นก็…. สำลักน้ำเค็มทันที! ในเสี้ยววินาทีแห่งความล่กรีบเร่ง ทำให้ไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่า หัวเราอยู่ใต้คลื่น และ ปลายท่อ snorkel มันมิดน้ำไปแล้ว… ฮืออออออ

ถึงแม้จะกินน้ำเข้าไปอึกใหญ่ และแอบเสียใจเล็กๆ อย่างลึกๆ อยู่หลายวันที่พลาดโอกาสเก็บภาพ แต่การเห็น heat run จากมุมนั้น ที่เหมือนวาฬทั้ง 5 ตัวกำลังพุ่งทะยานมาหาเรา มันอย่างเท่ สำหรับโน้ตการได้ประจันหน้ากับวาฬมันเป็นโมเม้นท์ที่เจ๋งสุดยอดแล้ว เพราะส่วนใหญ่เรามักจะได้ยลแค่สีข้างหรือหางของเค้า

  ESCORT  

Mother and calf along with a stalker
   โน้ตชอบจังหวะฟองขาวๆ ที่แสดงให้เห็นถึงสปีดที่วาฬแม่ลูกเร่งหนีหนุ่ม escort    

ช่วงฤดูการชมวาฬที่ทองก้านั้นเป็นช่วงฤดูหนาวของซีกโลกใต้ ซึ่งเป็นฤดูที่วาฬหลังค่อมอพยพมาจาก the Antarctica เพื่อออกลูก และผสมพันธุ์ อย่างที่บอกไปก่อนนี้ คือในปีนี้เราได้เห็นวาฬคู่แม่ลูกน้อยกว่าคราวก่อน แล้วส่วนใหญ่คู่แม่ลูกที่เจอก็มักจะมีวาฬหนุ่ม escort ตามมาดอมดมคุณแม่ด้วย ในปีนี้โน้ตได้เจอเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยๆ คือ เราเจอวาฬคู่แม่ลูกที่มี escort ตามมาถึง 3 ตัวพร้อมกัน! แม่นางช่างฮอตเหลือเกิน คุณวูฮูบอกว่าส่วนใหญ่จะมี escort แค่ประมาณ 1 ถึง 2 นายเท่านั้น ตอนโดดตู้มลงไป เรานับวาฬได้ 5 หน่วย พอวาฬวาย (หมายถึงทุกคนหอบแฮ่กๆ ตามวาฬไม่ทันแล้ว) เราก็ตื่นเต้นดีใจชู 5 นิ้วหราบนผิวน้ำ แต่ทุกคนกลับทำหน้างงๆ บอกว่าเจอ 4 เองนะเธอ ทันใดนั้นก็มีซับไตเติ้ลวิ่งเร็วกว่าภาพ flashback ในหัวเราว่า โน้ตเอ๋ย นับนิ้วไม่คล่องอีกละ หลังจากนั้นก็เงียบมาตลอดวันทั้งหมู่วาฬ และข้าพเจ้าเอง พอบ่ายแก่กลับเข้าเกาะ แงะกล้องออกมาโหลดรูป แล้วเราก็เจอภาพนั้น ภาพหลักฐานว่าเรานับเลขเป็น! มันมี 5 ตัวจริงๆ ด้วย น้ำตาไหลพราก T__T


   ภาพวาฬแม่ลูก พร้อม escort 3 ตัว โน้ตไม่เคยได้ภาพที่มีวาฬมากมายหลายตัวอย่างภาพนี้มาก่อนเลย! ดีใจน้ำตาไหลพราก    

  SINGER  

โน้ตยังไม่เคยเจอวาฬหนุ่มร้องเพลงสดเลย เมื่อตอนปีนู้น เคยลงน้ำแล้วได้ยินเพลงที่ค่อยๆ ไกลขึ้นเรื่อยๆ เบาลงไปเรื่อยๆ โดยที่หาเจ้าของเพลงไม่เจอ ปีนี้มีอยู่ถึงสองสามครั้งที่เราได้ยินเพลงวาฬ บางวันนั่งกำลังเคลิ้มๆ บนเรือก็ได้ยินกัปตันพูดว่า เราเจอ singer! โน้ตมองไปเห็นละอองหายใจพุ่งขึ้นฟ้า 1 อัน ก็เริ่มงงๆ เอ๊ะ ตกลงเค้าพูดว่า single (วาฬตัวเดียว) หรือ singer (วาฬครวญเพลง) กันแน่นะ

วาฬชอบส่งเสียงเพื่อสื่อสารอะไรบางอย่าง วาฬนักร้องเป็นวาฬหนุ่มซึ่งอยู่ตัวเดียว และมักจะดำหายลงไปนานๆ หลังจากขึ้นมาหายใจสองสามที ฉะนั้นเมื่อเราเจอวาฬว่ายเดี่ยวๆ หายไปใต้น้ำนานๆ มันก็มีความเป็นไปได้ว่าวาฬตัวนั้นเข้าข่ายพฤติกรรมของนักร้อง และทางเดียวที่จะรู้ชัวร์ๆ ได้คือ กระโดดลงน้ำไปฟัง! นอกจากนั้นโทนี่ยังเล่าอีกว่า วาฬนักร้องมักจะเลือกที่เหมาะๆ ในการร้องเพลง เช่น บริเวณค่อนข้างใกล้ฝั่งเพื่อให้เสียงก้องกังวานออกมาให้ลั่นมหาสมุทร คล้ายๆ กับการร้องเพลงบนอัฒจันทร์หรือเล่นดนตรีในหอประชุม

โน้ตยังจำตอนที่ได้ยินเพลงแรกของซีซั่นนี้ได้แม่น จู่ๆ กัปตันหันมาดุโทนี่กับโน้ตที่มัวแต่เม้าท์มอยกันเรื่อยเปื่อยว่าให้เงียบ ใช่! เราเจอนักร้องเข้าให้แล้ว! เพลงวาฬเพลงนั้นกังวานกระทบกับสังกะสีเรือชัดเจน ขนาดนั่งอยู่บนเรือก็รับรู้ถึงแรงสั่นของเสียงเพลงวาฬได้ ทุกคนรีบวิ่งไปที่ท้ายเรือตามโทนี่ลงน้ำไป แต่ก็พลาดไม่ได้เจอตัวนักร้อง หลายๆ ครั้งที่ได้ยินเสียงจากบนเรือ ไม่มีครั้งไหนที่เจอตัวนักร้องเป็นๆ เลย เพลงนั้นมักจะค่อยๆ เบาลงไปเรื่อยๆ โน้ตคิดว่า singer เหล่านั้นคงเป็นนักร้องอินดี้ ค่อนข้างติสท์มาก หาตัวจับยาก ร้องไปว่ายไป เหมือนลองจูนเสียงทดลองไมค์ หามุมให้เหมาะก่อนจะเริ่มเล่นคอนเสิร์ตจริง เพราะจะได้บรรเลงเพลงออกมาให้เจ๋งที่สุด

เกริ่นมานานละ ขออวดเลยละกัน ในที่สุดวันที่เราได้เจอ singer ตัวเป็นๆ ก็มาถึง ที่จริงโน้ตกระโดดลงไปแบบประมาณว่าขอไปฟังเฉยๆ เพราะลงไปกี่ทีก็แห้วตลอด คราวนี้ก็แค่อยากลองอัดเสียงมาให้หลานที่บ้านฟัง พอเราโดดตู้มลงไป โอ้ว! นี่มันดังแบบมี subwoofer เลยอ่ะ พอ freedive ลงลึกไป เสียงมันก็ยิ่งชัดอลังการกว่าเดิม เราชะโงกคอยมองโทนี่เป็นระยะๆ เพลงที่ได้ยินมันใกล้มาก และเรารู้ว่าโทนี่จะพยายามหาวาฬนักร้องตัวนี้ให้เรา ผ่านไป 2-3 นาทีโทนี่เริ่มส่งสัญญาณ หัวใจเราพองโตหายใจแรงตีฟินเร็วอย่างกับตอนที่ว่ายตาม heat run ในที่สุดเราก็เจอนักร้องหนุ่ม! นักร้องลอยตัวอยู่ที่ราวๆ 20 เมตร ตัวค่อนข้างเล็ก (ในแบบวาฬ) โน้ตเชื่อว่ายังไม่โตเต็มวัย และอาการที่ช่วยคอนเฟิร์มว่าเค้ายังเด็กนักคือ วาฬสะบัดหางหนีทันทีเมื่อโทนี่ว่ายลงไปเก็บภาพ โน้ตรู้สึกว่าเป็นซีนที่ตลกเหมือนเด็กที่กำลังแอบเพ้นท์กราฟฟิตี้บนกำแพง พอเห็นอาแปะเดินเข้ามาชื่นชมผลงาน ก็ตกใจรีบวิ่งหนีไปซะก่อนวาดเสร็จ


 

  BYE BYE  

และแล้วทริปยักษ์ใหญ่ที่สุดในปีนี้ของโน้ตก็มาถึงวันสุดท้าย ปีนี้ได้ภาพที่ชอบจำนวนน้อยกว่าจำนวนวันที่ลงน้ำซะอีก แอบจ๋อยอยู่เล็กน้อยเพราะเราอยากเอาภาพมาอวดเพื่อนๆ และที่สำคัญโน้ตอยากได้ไล้ค์เยอะๆ อ่ะ T_T ทุกครั้งที่นึกถึง heat run ในวันแรก ก็ยังเสียดายอยู่ไม่หายที่ไม่ได้รูปมาไว้คุยโม้อวดชาวบ้านได้ แต่ความรู้สึกที่จะอยู่ยาวนานกว่านั้น คือช็อตแห่งความทรงจำที่ไม่มีใครได้เห็นเหมือนเรา และก็ไม่มีใครสามารถลบมันออกไปจากความทรงจำของเราได้อีกด้วย แต่เอาเข้าจริงๆ นะ พอลองมามองย้อนดูตัวเอง ถึงแม้จะไม่สำลักน้ำในจังหวะนั้น โน้ตก็คงมัวแต่จ้องหมู่วาฬด้วยตาเปล่า บันทึกภาพไว้ด้วยเมมโมรี่สมอง เพราะสัญชาตญาณของเรามันบอกแบบนั้น กว่าจะยกกล้องขึ้นมา มุมมันก็ไม่เจ๋งเท่าซีนในสมองละ เอ๊ะ… หรือจริงๆ แล้วเราไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นช่างภาพกันแน่นะ?

ถึงแม้จะไม่มีรูปมาโชว์ได้อย่างที่ใจหวัง แต่ยังไงเราก็จะยังไม่เสื่อมศรัทธาในธรรมชาติ พร้อมจะออกไปลุ้นกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมใหญ่ยักษ์ต่อไปอีกเรื่อยๆ ตอนนี้โน้ตสะสมภาพวาฬได้ 2 ชนิดแล้ว คือ วาฬหลังค่อม และวาฬบรูด้า ปีหน้าจะขออาสาไปว่ายน้ำกับพี่คนโตแห่งมหาสมุทรดูบ้าง วาฬที่ใหญ่ที่สุดในโลก วาฬสีน้ำเงิน! มิสเตอร์วูบอกว่า การว่ายน้ำกับวาฬหลังค่อมนั้นเปรียบได้กับเราสอบเข้าอนุบาล แต่สำหรับวาฬสีน้ำเงินนั้นเป็นระดับปริญญาโทค่ะ ความยากมันทวีคูณเพิ่มขึ้นมากกกกก โปรดติดตามตอนต่อไป!!!!

ด้วยรักจากเกาะสวรรค์
โน้ตเอง 🙂

About the Author

โน้ตโลกใต้น้ำคือจุดเริ่มต้นของตัวตนในวันนี้ หลังเรียนจบให้รางวัลชิ้นใหญ่กับตัวเองด้วยการออกเดินทางลงใต้เพื่อเรียนดำน้ำ ซึ่งเป็นความฝันของเด็กที่โดนบังคับว่ายน้ำวันละ 2 มื้อ โน้ตชอบขีดเขียน รักอิสระ เสพติดการเดินทาง เกลียดการจัดกระเป๋า หลงเสน่ห์สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ไม่ใช่มนุษย์ ถึงจะมีเรื่องอยากเล่ามากมาย แต่การเค้นออกมาเป็นตัวหนังสือนั้นไม่ง่ายเลย

View all posts by โน้ต

Share this:

1 Comment

  1. Pom
    Pom4 years ago

    สุดยอดมากๆเลยค่ะ อยากไปแบบนี้บ้าง > <